آییننامه نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی ابلاغی مقام معظم رهبری (۱۴۰۲).
بکشلو، رضا؛ طحاننظیف، هادی (۱۴۰۰). «سازوکار و کیفیت استناد به "سیاستهای کلی نظام" در دیوان عدالت اداری». پژوهشنامه حقوق اسلامی، ۲۲ (۱)، ص۲۱۱-۲۴۴.
جهانگیری، الهمراد و همکاران (۱۴۰۳). «نقش و جایگاه تنقیح در پیشنویسنگاری تقنینی». دانش حقوق عمومی، ۱۳ (۱)، ص۱۸۵-۲۰۷.
جهانگیری، الهمراد، حبیبنژاد، سیداحمد، و هداوند، مهدی (۱۴۰۳). «اصول حاکم بر تقنین طرحمحور در مجلس شورای اسلامی (نقدها و بایستهها)». مجلس و راهبرد، ۳۱ (۱۲۰)، ص۲۶۳-۲۹۱.
حاجیعلیخمسه، مرتضی (۱۴۰۲). «ماهیتشناسی "سیاستهای کلی نظام" در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران». پژوهشنامه حقوق اسلامی، ۲۴ (۳)، ص۶۱۷-۶۴۶.
حبیبنژاد، سیداحمد؛ تقیزاده، احمد (۱۳۹۸). «نیازسنجی تقنینی؛ عنصری بایسته در قانونگذاری شایسته». دانش حقوق عمومی، ۸ (۲۶)، ص۲۵-۴۶.
حسینی صدرآبادی، ایرج؛ محمدپور، محمدجواد (۱۴۰۲). «مشارکت عمومی در تهیه و اصلاح قانون». دانش حقوق عمومی، ۱۲ (۴۰)، ص۸۷-۱۱۴.
حسینی یزدی، سیدمحمدحمید؛ پروین، خیرالله (۱۴۰۲). بایستههای ارتقای کارآمدی قانونگذاری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
حقپناهان، زهره و همکاران (۱۴۰۲). «طراحی الگوی مطلوب ابتکار تقنینی در حقوق قانونگذاری ایران». پژوهشهای نوین حقوق اداری، ۵ (۱۵)، ص۳۵-۶۴.
زمانی، امیناله (۱۴۰۴). «صلاحیت تکمیلی و ذاتی شورای نگهبان در نظارت بر "سیاستهای کلی نظام"». مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران، ۵۵ (۱)، ص۶۷۱-۶۹۵.
سیاستهای کلی نظام قانونگذاری (۱۳۹۸). ابلاغی ۶/۷/۱۳۹۸، بند (۱۵).
طحاننظیف، هادی؛ بکشلو، رضا (۱۴۰۰). «مرجع صالح در نظارت بر اجرای سیاستهای کلی نظام؛ وحدت یا تعدد؟». مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران، ۵۱ (۱)، ص۶۱-۷۹.
طحاننظیف، هادی؛ بهرامی حسنآبادی، مهدی (۱۴۰۳). «شاخصهای انطباق مصوبات مجلس با سیاستهای کلی با نگاهی به نظرات هیئت عالی نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی نظام». دانش حقوق عمومی، ۱۳ (۱)، ص۲۷-۵۲.
فراهانی، محمدصادق (۱۴۰۱). سیاستهای کلی قانونگذاری؛ تحلیل محتوا و سازوکارهای اجرا. تهران: پژوهشکده شورای نگهبان.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۵۸)، با اصلاحات و بازنگری ۱۳۶۸.
قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از منافع ملت ایران (۱۳۹۹).
قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۳).
قانون تدوین و تنقیح قوانین و مقررات کشور (۱۳۸۹)، با اصلاحات بعدی.
قانون تسهیل صدور مجوزهای کسبوکار (۱۴۰۰).
قانون جهش تولید مسکن (۱۴۰۰).
قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت (۱۴۰۰).
قانون ساماندهی صنعت خودرو (۱۴۰۰).
قانون نظام رتبهبندی معلمان (۱۴۰۰).
مظهری، محمد (۱۴۰۳). «بررسی سازوکار نظارت بر اجرای سیاستهای کلی نظام». مجله پژوهشهای حقوقی، ۲۳ (۶۰)، ص۲۳۳-۲۵۸.
مکارم، روحالله و همکاران (۱۴۰۲). «امکان و سازکارهای تشخیص قابلیت اعلام وصول طرحها در مجلس شورای اسلامی مبتنی بر سیاستهای کلی نظام قانونگذاری». دانش حقوق عمومی، ۱۲ (۴۲)، ص۱۴۵-۱۷۰.
نریمانی، میثم و همکاران (۱۴۰۲). «تبیین تصمیمگیری در خصوص تغییر خطمشی صدور پروانه وکالت در فرایند تصویب قانون تسهیل صدور مجوزهای کسبوکار». مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، ش۴۸، ص۳۳-۷۱.
Atienza, M. (1992). Practical Reason and Legislation. Ratio Juris, 5(3), 269–287. DOI: 10.1111/j.1467-9337.1992.tb00129.x
Mousmouti, M. (2014). The ‘Effectiveness Test’ as a Tool for Law Reform. IALS Student Law Review, 2(1), 4–8.
Mousmouti, M. (2019). Designing Effective Legislation. Cheltenham: Edward Elgar Publishing. DOI: 10.4337/9781788118231
OECD. (2020). Regulatory Impact Assessment: OECD Best Practice Principles for Regulatory Policy. Paris: OECD Publishing. DOI: 10.1787/7a9638cb-en
Waldron, J. (1999). The Dignity of Legislation. Cambridge: Cambridge University Press. DOI: 10.1017/CBO9780511621987
Wintgens, L. J. (2006). Legisprudence as a New Theory of Legislation. Ratio Juris, 19(1), 1–25. DOI: 10.1111/j.1467-9337.2006.00315.x
Wintgens, L. J. (2013). The Rational Legislator Revisited: Bounded Rationality and Legisprudence. In L. J. Wintgens & A. D. Oliver-Lalana (Eds.), The Rationality and Justification of Legislation: Essays in Legisprudence (pp. 1–31). Cham: Springer. DOI: 10.1007/978-3-319-00062-6_1