دانشگاه باقرالعلوم (ع) فلسفه حقوق 2980-8715 4 1 2025 06 22 From Undang-Undang Melaka to UNCLOS: Ethical Governance and Geopolitical Peace in the Maritime Malay-Indo Archipelago از اوندانگ-اوندانگ ملاکا تا کنوانسیون حقوق دریاها: حکمرانی اخلاقی و صلح ژئوپلیتیکی در مجمع‌الجزایر دریایی مالایی-هندی 68 55 77882 10.22081/phlq.2025.77882 FA نیا دلیانا دانشگاه بین المللی اسلام اندونزی، اندونزی Journal Article 2025 07 22 Despite UNCLOS serving as the primary legal framework governing maritime conduct, challenges remain in effectively embedding human rights principles, ethical governance and inclusivity within its implementation, especially in geopolitically sensitive regions such as Malay Indo Archipelago. This raises the question of how fundamental legal traditions, such as those found in 15th century Undang-Undang Melaka, a customary maritime code emphasizing human dignity, ethical conducts, and inclusive community governance- can highly inform and enrich contemporary international maritime law. The problem lies in the apparent disconnect between modern state centered ethical governance regimes and the human centered ethical governance principles that underpin long lasting peace. This study critically examines how the human right norms embedded in the Undang- Undang Melaka align with or differ from those in UNCLOS, arguing that the incorporation of these ethical and inclusive governance principle is crucial for fostering maritime cooperation, trust, and ultimately geopolitical peace. By exploring these normative intersections through a qualitative legal analysis, the research aims to demonstrate that the revitalization of customary law’s humanistic maritime governance, promoting more equitable and peaceful relations among maritime states. علیرغم اینکه کنوانسیون حقوق دریاها (UNCLOS) به عنوان چارچوب قانونی اصلی حاکم بر رفتار دریایی عمل می‌کند، چالش‌ها در گنجاندن مؤثر اصول حقوق بشر، حاکمیت اخلاقی و شمول در اجرای آن، به ویژه در مناطق حساس ژئوپلیتیکی مانند مجمع‌الجزایر مالایی هند، همچنان پابرجاست. این موضوع این سؤال را مطرح می‌کند که چگونه سنت‌های حقوقی اساسی، مانند آنچه در قانون دریایی عرفی قرن پانزدهمی Undang-Undang Melaka یافت می‌شود که بر کرامت انسانی، رفتارهای اخلاقی و حاکمیت فراگیر جامعه تأکید دارد، می‌تواند حقوق بین‌المللی دریایی معاصر را به شدت آگاه و غنی کند. مشکل در عدم ارتباط آشکار بین رژیم‌های حاکمیت اخلاقی مدرن دولت محور و اصول حاکمیت اخلاقی انسان محور است که زیربنای صلح پایدار هستند. این مطالعه به طور انتقادی بررسی می‌کند که چگونه هنجارهای حقوق بشر تعبیه شده در قانون دریایی Undang-Undang Melaka با هنجارهای موجود در UNCLOS همسو یا متفاوت هستند و استدلال می‌کند که گنجاندن این اصول حاکمیت اخلاقی و فراگیر برای تقویت همکاری دریایی، اعتماد و در نهایت صلح ژئوپلیتیکی بسیار مهم است. با بررسی این اشتراکات هنجاری از طریق یک تحلیل حقوقی کیفی، این تحقیق قصد دارد نشان دهد که احیای حاکمیت دریایی انسان‌گرایانه مبتنی بر حقوق عرفی، روابط عادلانه‌تر و صلح‌آمیزتری را بین کشورهای دریایی ترویج می‌دهد.

https://phlq.bou.ac.ir/article_77882_f61b5fc521233b947bb8db6395383b84.pdf